(What is voerendaal? - Edit Wiki)
Videos 1 to 30
 Onderste Caumer 4-5-2004
from recent posts - blip.tv (beta)
May 11, 2008
Onderste Caumer 4-5-2004Welkom bij wandelen met Andr We wandelen vandaag bij de Onderste Caumer te Heerlen. Een pareltje in de kroon van Parkstad, klein maar fijn. De wandeling start op de Caumermolenweg.. Het is vandaag de vierde mei in het jaar tweeduizend en vier. Het zonnetje schijnt en het waait. Brem begroet ons. Als we de Van Wanningstraat inslaan zien we de dagkoekoeksbloem, de smalle weegbree, de zuring en vergeet-mij-nietjes in het talud staan. Laten we deze bloemen even beter bekijken. Daarvoor is het handig om een vergrootglas te gebruiken.Het gebied waar we gaan wandelen heet de Onderste Caumer. Het is een beekdal met een stuk Hellingbos. Het bos is een eikenhaagbeukenbos. Er zijn ook kleine moerasige gebieden naast de beekloop. Als we de straat oversteken gaan we het eikenhaagbeukenbos in. Aan de linkerkant is de helling en we zien in de verte in de helling de eerste kwel, die met een drassig stroompje de helling afloopt. Het is een vochtig bos met een l ss houdende grond. Even de Gele dovenetels van dichtbij bekijken. De gele dovenetel komt hier voor omdat het een vochtige plaats is met kalkhoudende grond. De gele dovenetel is ongeveer vijftig centimeter hoog. De bloemen zijn in kransen aangebracht in de oksels van de bladeren. De stengel is vierkantig. Duidelijk is te zien dat de gele dovenetel op de drielobbige onderlip roestige strepen heeft. De bovenlip heeft een duidelijke vorm van een helm waar onder de meeldraden te zien zijn. Ook de stijl van de stamper is duidelijk te zien. Je kunt je nu voorstellen dat als er een bij of hommel op de onderlip land, de meeldraden naar beneden komen en deze van stuifmeel voorziet. Wanneer de bij vervolgens op een andere bloem landt komt de stempel naar beneden en haalt het stuifmeel er weer vanaf. Zo helpt de bij bij het bevruchten van de bloemetjes.Als we ons omdraaien vinden we een drassig gebiedje die is ontstaan door het kwelwater. Middenin vinden we er dotterbloemen. Zoals gewoonlijk blijven we op de paden en gaan we deze dotterbloemen niet van dichtbij bekijken.We bevinden ons hier in een gebied dat ligt tussen honderd twintig meter en honderd veertig meter boven NAP.Omdat het in het hellingbos bijna altijd vochtig is kom je er het hele jaar door ook zwammen tegen.Als we het eerste gedeelte van het hellingbos verlaten, komen we op een open plek uit, een stuk grasland, Met een zijstroompje van de Caumer. De kwel van het zijbeekje ligt bij de Schiffelerhof. In het beekje zijn kiezelstenen en zilverzand te zien. Het is een helder beekje. Even kijken of we wat in het beekje zien bewegen. Plots schieten er grijze en roodachtig- bruine vlokreeftjes door het beekje. Vlokreeftjes komen voor in stroompjes waarin kalk is opgelost. Vlokreeftjes leven van rottend plantaardig materiaal en het zijn ook aaseters. De vlokreeftjes zijn vijftien- tot dertig centimeter lang. Ze verstoppen zich onder stenen en bladeren in de stroompjes. Het voort bewegen van de vlokreeften geschied door het achterlijf heftig naar de buiksegmenten te bewegen en zich dan weer te strekken.Daslook (B rlauch) een plant uit de uienfamilie. Daslook komt in bossen voor met basische en stikstofrijke grond. Ook houdt daslook van vochtige en strooiselrijke bodems. In kalkgebieden wordt het hele bos soms gevuld met daslook. Daslook wordt als groente en geneeskruid gebruikt, vanwege zijn sterk geurende zwavelverbindingen. De bloem is sneeuwwit en ruikt naar knoflook. De bloeitijd is van april tot en met juni. Daslook is een schaduwplant. Schaduwplanten hebben meestal grote bladeren. Bij daslook zijn het twee grote lancet-vormige bladeren onder aan de steel. De bloeiwijze is schermachtig. Hier is nog het vliezige schutblad te zien. De bloemen zijn in een scherm van zes tot twintig bloemen aanwezig. De bloem is wit met zes bladeren en zes meeldraden. Het geheel is symmetrisch aangebracht. Het vruchtbeginsel is bovenstandig (boven de bloembodem staand). Maar nu genoeg met de feiten. Je kunt beter gewoon genieten van de bloem. Het stuk van de Onderste Caumer dat we nu bewandelen is ongeveer achthonderd meter lang en vijfhonderd meter breed. Het is een parel in de kroon van Parkstad, ookal is het klein. Vroeger behoorde het hellingbos tot een groter bos dat van het Kapellerbosje bij Leenhof tot aan het Imstenraderbos liep. Uit onderzoek is gebleken dat het een van de plantenrijkste delen van Parkstad is. Ook tuinplanten komen er voor zoals deze Scilla campanulata, ook wel hispanica genoemd. De natuur kent geen tuingrenzen. Een plant van oorsprong uit zuid west Europa en noord Afrika. We komen ook de bonte gele dovenetel tegen. De bladeren hebben permanent zilverachtig vlekken. Het is een verwilderde sierplant. Dan kom je een grens geschil tegen, even kijken hoe deze jongens het oplossen. Beide maken aan de ander duidelijk dat dit hun grens is. Dan kunnen ze weer rustig verder gaan met hun dagelijkse bezigheden, in vrede! Fijn als je toevallig je camera bij de hand hebt.Alweer is er daslook te zien. Soms kom je toch een heel erg mooi bloemetje tegen. De donkere ooievaarsbek. (Geranium phaeum) Dit is ook weer een verwilderde sierplant. Even rustig genieten.EreprijsDotterbloemen in het moeras gebied, dit is mooi te zien van de brug van de Corisbergweg. Gewoon genieten van het hellingbos, waar het zonnetje schijnt te spelen met de bewegende takken, en schaduw vlekken door het bos stuurt. Zelfs in de reflectie van het beekje geeft het zonnetje nog een knipoog. Zie je de snuitkever op deze distel?
|
 Onderste Caumer 4-5-2004
from rarue
April 27, 2008
Onderste Caumer 4-5-2004Welkom bij wandelen met Andr We wandelen vandaag bij de Onderste Caumer te Heerlen. Een pareltje in de kroon van Parkstad, klein maar fijn. De wandeling start op de Caumermolenweg.. Het is vandaag de vierde mei in het jaar tweeduizend en vier. Het zonnetje schijnt en het waait. Brem begroet ons. Als we de Van Wanningstraat inslaan zien we de dagkoekoeksbloem, de smalle weegbree, de zuring en vergeet-mij-nietjes in het talud staan. Laten we deze bloemen even beter bekijken. Daarvoor is het handig om een vergrootglas te gebruiken.Het gebied waar we gaan wandelen heet de Onderste Caumer. Het is een beekdal met een stuk Hellingbos. Het bos is een eikenhaagbeukenbos. Er zijn ook kleine moerasige gebieden naast de beekloop. Als we de straat oversteken gaan we het eikenhaagbeukenbos in. Aan de linkerkant is de helling en we zien in de verte in de helling de eerste kwel, die met een drassig stroompje de helling afloopt. Het is een vochtig bos met een l ss houdende grond. Even de Gele dovenetels van dichtbij bekijken. De gele dovenetel komt hier voor omdat het een vochtige plaats is met kalkhoudende grond. De gele dovenetel is ongeveer vijftig centimeter hoog. De bloemen zijn in kransen aangebracht in de oksels van de bladeren. De stengel is vierkantig. Duidelijk is te zien dat de gele dovenetel op de drielobbige onderlip roestige strepen heeft. De bovenlip heeft een duidelijke vorm van een helm waar onder de meeldraden te zien zijn. Ook de stijl van de stamper is duidelijk te zien. Je kunt je nu voorstellen dat als er een bij of hommel op de onderlip land, de meeldraden naar beneden komen en deze van stuifmeel voorziet. Wanneer de bij vervolgens op een andere bloem landt komt de stempel naar beneden en haalt het stuifmeel er weer vanaf. Zo helpt de bij bij het bevruchten van de bloemetjes.Als we ons omdraaien vinden we een drassig gebiedje die is ontstaan door het kwelwater. Middenin vinden we er dotterbloemen. Zoals gewoonlijk blijven we op de paden en gaan we deze dotterbloemen niet van dichtbij bekijken.We bevinden ons hier in een gebied dat ligt tussen honderd twintig meter en honderd veertig meter boven NAP.Omdat het in het hellingbos bijna altijd vochtig is kom je er het hele jaar door ook zwammen tegen.Als we het eerste gedeelte van het hellingbos verlaten, komen we op een open plek uit, een stuk grasland, Met een zijstroompje van de Caumer. De kwel van het zijbeekje ligt bij de Schiffelerhof. In het beekje zijn kiezelstenen en zilverzand te zien. Het is een helder beekje. Even kijken of we wat in het beekje zien bewegen. Plots schieten er grijze en roodachtig- bruine vlokreeftjes door het beekje. Vlokreeftjes komen voor in stroompjes waarin kalk is opgelost. Vlokreeftjes leven van rottend plantaardig materiaal en het zijn ook aaseters. De vlokreeftjes zijn vijftien- tot dertig centimeter lang. Ze verstoppen zich onder stenen en bladeren in de stroompjes. Het voort bewegen van de vlokreeften geschied door het achterlijf heftig naar de buiksegmenten te bewegen en zich dan weer te strekken.Daslook (B rlauch) een plant uit de uienfamilie. Daslook komt in bossen voor met basische en stikstofrijke grond. Ook houdt daslook van vochtige en strooiselrijke bodems. In kalkgebieden wordt het hele bos soms gevuld met daslook. Daslook wordt als groente en geneeskruid gebruikt, vanwege zijn sterk geurende zwavelverbindingen. De bloem is sneeuwwit en ruikt naar knoflook. De bloeitijd is van april tot en met juni. Daslook is een schaduwplant. Schaduwplanten hebben meestal grote bladeren. Bij daslook zijn het twee grote lancet-vormige bladeren onder aan de steel. De bloeiwijze is schermachtig. Hier is nog het vliezige schutblad te zien. De bloemen zijn in een scherm van zes tot twintig bloemen aanwezig. De bloem is wit met zes bladeren en zes meeldraden. Het geheel is symmetrisch aangebracht. Het vruchtbeginsel is bovenstandig (boven de bloembodem staand). Maar nu genoeg met de feiten. Je kunt beter gewoon genieten van de bloem. Het stuk van de Onderste Caumer dat we nu bewandelen is ongeveer achthonderd meter lang en vijfhonderd meter breed. Het is een parel in de kroon van Parkstad, ookal is het klein. Vroeger behoorde het hellingbos tot een groter bos dat van het Kapellerbosje bij Leenhof tot aan het Imstenraderbos liep. Uit onderzoek is gebleken dat het een van de plantenrijkste delen van Parkstad is. Ook tuinplanten komen er voor zoals deze Scilla campanulata, ook wel hispanica genoemd. De natuur kent geen tuingrenzen. Een plant van oorsprong uit zuid west Europa en noord Afrika. We komen ook de bonte gele dovenetel tegen. De bladeren hebben permanent zilverachtig vlekken. Het is een verwilderde sierplant. Dan kom je een grens geschil tegen, even kijken hoe deze jongens het oplossen. Beide maken aan de ander duidelijk dat dit hun grens is. Dan kunnen ze weer rustig verder gaan met hun dagelijkse bezigheden, in vrede! Fijn als je toevallig je camera bij de hand hebt.Alweer is er daslook te zien. Soms kom je toch een heel erg mooi bloemetje tegen. De donkere ooievaarsbek. (Geranium phaeum) Dit is ook weer een verwilderde sierplant. Even rustig genieten.EreprijsDotterbloemen in het moeras gebied, dit is mooi te zien van de brug van de Corisbergweg. Gewoon genieten van het hellingbos, waar het zonnetje schijnt te spelen met de bewegende takken, en schaduw vlekken door het bos stuurt. Zelfs in de reflectie van het beekje geeft het zonnetje nog een knipoog. Zie je de snuitkever op deze distel?
|
|
Log in or sign up to leave comments.
0 comments on voerendaal:
(No comments yet..)
get widgets
RSS feed for voerendaal: 
To add your video to this page, just add this code in your video blog post:
|
